Een goede oplossing is inblaasisolatie, waarbij men de ruimte onder de dakrand niet hoeft te betreden om de isolatie aan te brengen. De holle ruimte van de dakrand kan volledig met isolatiemateriaal worden gevuld. Dit is volledig onafhankelijk van de aanwezigheid van een onderdakfolie. Het inblazen van isolatie gebeurt van binnenuit door de dakrandwand en de luiken of openingen die zich daar vaak in bevinden, of, indien dat niet mogelijk is, van buitenaf door de dakbedekking of de opengesneden onderdakbaan. En zo gaat het in zijn werk.

Welke isolatiematerialen komen in aanmerking? Aangezien de aanwezige onderdakbaan vaak diffusiedicht is, voorkomt deze dat vocht vanuit de binnenruimte in de constructie terechtkomt. Tijdens koude vorstnachten kan er echter een lichte condensvorming direct onder de baan optreden. Bijzonder geschikt zijn vlokachtige isolatiematerialen van cellulose, houtvezels, glaswol of steenwol, die een gelijkmatige, in elkaar verstrengelde laag vormen en daardoor niet door incidentele windvlagen kunnen worden verplaatst. Er moet daarbij een kleine luchtruimte ten opzichte van de onderdakbaan bestaan, die het drogen bij wind mogelijk maakt. Als de baan ontbreekt, moet de ruimte tussen de spanten vrijgehouden worden van het betreffende isolatiemateriaal om een drogende luchtstroom mogelijk te maken, want ook onder de dakpannen vormt zich in koude nachten soms condenswater.

De spouw wordt volledig volgeblazen. Voor een gemiddelde eengezinswoning is 8-10 m³ isolatiemateriaal nodig.